Mademki siir bir kasirgadir, oyleyse ondaki her imge bir tufan yaratmalidir. ARAGON SANAT VE EDEBIYATTAN soz acilinca genel olarak bir takim degerlendirmeler yapilabilinir. Ancak bu alanin kapsaminda yer alan siir gibi adebi yonu guclu,ve zengin olan bir uretim dalinda bazi acilimlarda bulunmak, insani birazcikta olsa biraz dusunceye surukluyor. Cunku siir kendi alaninda sairin kendi imgeleminde yogrulan oznel bir yaraticilikta yeserir. Siirin niteligi esin ve imgeleme dayandigi gibi arastirma bicimiyle oldukca yogun bir emek cabasinida gerektirir.
Siir ayni zamanda guzelligini sairin imgelemindeki realiteden kaynak alirsa, gereksiz laf uretiminde uzak,yiginlarla solumaya baslarsa yakalar. Ancak bunlar kadar siirde oznellesen bir olgu daha var o da ARAGONUN benzetmesiyle, bir kasirga gibi dusunulmesi siirin. Yani boylesi bir benzetmede siirin kendi icinde farkli bir ozellik tasidigi gercegidir. Her insan siire iliskin bir takim degerlendirmeler yapabilir. Bu anlamda farkli dusunceler de cikabilir.Bu da dogaldir. Bu degerlendirmelerde siire olan iraklik ve yakinlik durumumuz, onu daha nitelikli bir alanda ifade etmemizi getirir. Siiri tanidigimiz oranda onu kendi oznel suzgecimizde gecirerek, bir benzesimde bulunuruz. SIIR bence kelimelerinin devingenligini realiteden alan bir guzellestirme sanatidir. Her insanin sevdigi bir cicek turu vardir. Ve kimi zamanda sevdikleri olgulari onunla ifade ederler.Ancak benim ruhumda canlanan ise, karanfil olanidir. SIIRI ise dogada karanfillesen bir cicek turu olarak goruyorum .Renkleri keskin ve net, buyuleyici bir kokusu var karanfilin.
Iste siirde boylesi bir koku gizemli.Bir cogumuz ASKA dair bir takim seyler okumusuzdur. Veya yasamisizdir. Ancak hic bir dilin siir dili oraninda aski ifade ettigini sanmiyorum. Ondaki dil adeta aski alevlendiriyor. Her bir kelimesi, imgelemi ayri hir guzellik tasiyor aska. Bir cogumuz kuslara iliskin bir takim seyler dusunebiliriz. Ve ya ifade edebiliriz.Ancak kuslara iliskin cesitliligin farkinda olmak, kanatlarindaki renga renk guzelliklerinin gibi ince detaylara dair dusunebilmek bence biraz sairin imgesindeki bir olgu.
Sair bu imgelemiyle urunune bu guzellikleri yansitir.Genelimiz okumaya uzak oldugu gibi siire daha cok uzaklasmisiz. Bir olgu oninla ilskiyken boy verir. Ornegin sevgi gibi.Baskasini ancak onunla ilskideyken sevebiliriz.Keze bu siir icinde gecerlidir.Onu biraz tanirsak ondaki yuceligin ve guzelligin farkina variriz.
Ve boylece kendi adimiza belki tinsel bir guzellik yakalariz. Onun yansimalarini yuz ifademizde dahi hissederiz. Gulumseyislerimiz dahi siir kokan bir nitelik kazanir. Cunku edebiyat siirin kendine has gulumseyisiyle ap ayri bir guzellik kazaniyor.